Jerzy Klechta: zbrodnia

TERRORYZM - OD CEZARA DO PARYŻA

niedziela, listopada 15, 2015

Słowo terroryzm pochodzi od łacińskiego słowa „terror”- strach. Wymuszanie czegoś strachem, rządzenie przy pomocy strachu.

Bogata jest historia terroryzmu.

Akty terroru indywidualnego (skrytobójstwa) były używane od początków historii ludzkości. O stosowaniu terroryzmu można mówić np. w przypadku antycznej Grecji, gdzie zabójstwo tyrana uważano za usprawiedliwione.

Seneka wprost stwierdził, iż dla bogów nie ma milszej ofiary, niż krew tyrana.

Przykładem skrytobójstwa było zabicie Juliusza Cezara. W Izraelu w I w. n.e. skrytobójstwem posługiwały się antyrzymskie stronnictwa zelotów i sykariuszy. W okresie od XI do XIII wieku na Bliskim Wschodzie systematycznie stosowali terror asasyni (hasziszijun) – izmaelicka sekta specjalizująca się w skrytobójczych zamachach. W średniowieczu teorię uzasadniającą zabójstwo tyrana stworzył Jan z Salisbury a rozwinęli ją w XVI w. monarchomachowie.

Król Kazimierz Wielki ( XIV w.) otrzymał przydomek Wielki m.in. za wytępienie rabusiów – terrorystów. W skali szerszej, światowej terroryzm zrodził się w VII w., na tle konfliktów między islamem a chrześcijaństwem. Przetrwał do dziś.

Terroryzm polegał między innymi na uprowadzaniu i handlu ludźmi. Korsarze grasowali na Morzu Śródziemnym, Atlantyku, Oceanie Indyjskim i innych akwenach, zagarniając ogromne łupy. Jeńców sprzedawano. Potem zostawali dożywotnio przykuci do wioseł jako galernicy. Kobiety trafiały do haremów. Podobny los spotykał jeńców wziętych do niewoli w czasie najazdów mongolskich, tatarskich, tureckich.

W czasach nowożytnych narodził się terror rewolucyjny. Egzekucja Marii Stuart oznaczała obalenie mitu nietykalności pomazańców Boga. W Anglii zginął Karol I (1649), we Francji Ludwik XVI i Maria Antonina (1793), w Rosji Mikołaj II (1918).

Terrorem posługiwali się w XIX w. karbonariusze, anarchiści, w XX w. socjaliści i komuniści, irlandzka IRA, afgańscy i pakistańscy talibowie, palestyński Hamas, bojownicy czeczeńscy.

Dzisiejsze rozumienie pojęcia "terroru" pojawiło się podczas rewolucji francuskiej - tak nazywano okres rządów Komitetu Bezpieczeństwa Publicznego a zasiadających w komitecie jakobinów zwano "terrorystami". Wówczas słowo to oznaczało formę rządów polegającą na praktyce stosowania krwawych represji. Później stworzono pojęcie "terroru indywidualnego", którym nazwano ataki opozycjonistów, skierowane przeciwko przedstawicielom aparatu państwowego i klasy panującej.

Dziś, podobnie jak w okresie wypraw krzyżowych, zderzają się dwa światy, dwie cywilizacje: europejski Zachód i islam.

Imigracja siły roboczej z ubogich krajów muzułmańskich do bogatych krajów Europy niejako siłą rzeczy prowadzi do niezrozumienia i wrogości. Zaś nasilenie się terroryzmu ze strony fanatyków islamu ułatwia nowoczesna technika obieg informacji w skali globu(przede wszystkim Internet i telefony komórkowe).

Doszło do umasowienia terroryzmu. Obiektem ataku stały się zbiorowiska zwykłych ludzi, ulubionym celem terrorystów stały się miejsca ogólnodostępne.

Największy zamach terrorystyczny w ubiegłym stuleciu w Europie miał miejsce 21 grudnia 1988 r. nad szkockim miasteczkiem Lockerbie, nad którym wybuchł Boening 747 linii Pan-Am. Zginęło 259 osób: pasażerowie i załoga samolotu oraz 11 mieszkańców miasteczka. W maju 2004 r. w pociągach jadących do Madrytu eksplodowało 10 bomb. Zginęły 192 osoby, ponad 1800 zostało rannych. Kolejny atak islamskich ekstremistów nastąpił w lipcu 2005 r. w Londynie. W centrum miasta eksplodowały cztery bomby - trzy w metrze, jedna w autobusie. Zginęły 52 osoby, 700 zostało rannych. W Tel-Awiwie w czerwcu 2001 r. bomba podłożona w nocnym klubie zabiła 140 osób. A nie jest to przecież pełny spis terrorystycznych mordów.

Dramatyczny przebieg terrorystycznego zamachu oglądaliśmy na ekranach telewizyjnych 11 września 2001 roku, gdy członkowie Al-Kaidy porwali cztery samoloty pasażerskie, wbijając dwa z nich w wieże World Trade Center, trzeci w Pentagon, kwaterę główną armii amerykańskiej (czwarty, który celował w Kapitol, siedzibę parlamentu, rozbił się w Pensylwanii). Zginęło 3 tys. osób - tylko w Nowym Jorku życie straciły 2603 osoby. Niejako padł mit największej potęgi świata i o to chodziło terrorystom.

Zbrodnia do jakiej doszło w Paryżu - otwiera nowy rozdział historii terroryzmu, nowy rozdział w historii Europy i Europejczyków. To nie kto nie inny, lecz właśnie terroryści islamscy prowadzą do zamknięcia bram Europy dla świata islamskiego.

Ocena terroryzmu jest zróżnicowana. Dla islamskich fanatyków to forma świętej wojny - dżihadu, otwierająca ginącym wojownikom wrota raju. Sławią więc terrorystów jako świętych męczenników i bohaterów. Ale nawet w świecie kultury Zachodu, w ocenach terroryzmu nie brak sprzeczności.

Samuel Huntington w książce „Zderzenie cywilizacji” twierdzi, że napięcia między światem islamu a Zachodem są zbyt wielkie, aby można było liczyć na ich złagodzenie i demokratyzację islamu. Podobne poglądy głosiła znana dziennikarka Oriana Fallacci. Wśród ludzi Zachodu nie brak ludzi zafascynowanych islamską „filozofią” terroryzmu.

Filozof francuski Jean Baudrillard w książce „Duch terroryzmu. Reqiem dla Twin Towers” nie krył satysfakcji z zamachów 11 września, a o zamachowcach wyrażał się z uznaniem. Kompozytor Karheinz Stockhausen wynosząc pod niebiosa terrorystów porównywał upadek wież WTC do genialnej symfonii.

Przeciwnicy globalizacji wspierają islamskich terrorystów. Tylko ci – ich zdaniem - są w stanie osłabić struktury i mechanizmy funkcjonowania hegemonów współczesnego świata. Terrorystów uważają za bohaterów. Bo tylko oni rzucili rękawicę hegemonii Stanów Zjednoczonych i Europy zachodniej. Niektórzy intelektualiści zachodni są wręcz zahipnotyzowani terroryzmem. Widzą w nim zło inteligentne, perfekcyjne i dochodzą do wniosku, że do niego należy przyszłość.

Chory jest ten intelektualizm zahipnotyzowany terroryzmem.

Zbrodnia, do jakiej doszło w Paryżu to było precyzyjnie zaplanowane barbarzyństwo.

Tak oto otwiera się nowy rozdział w Europie.

Czy to jest początek wojny?

zbrodnia

ANEKS - DOTYCZY IV ROZBIORU POLSKI

niedziela, sierpnia 23, 2015

12 sierpnia 1939 roku, w letniej rezydencji Hitlera w Obersalzberg, minister Włoch Ciano (zięć Mussoliniego) dowiaduje się, że Hitler zamierza uderzyć na Polskę w ciągu trzech tygodni.

Rosjanie już po podjęciu decyzji o sojuszu z Hitlerem, winę za niepowodzenie rozmów z Zachodem chcieli przerzucić na Zachód.

Woroszyłow przedstawił żądanie zgody na przemarsz Armii Czerwonej przez terytorium Polski i Rumunii, dodając, że od załatwienia tej sprawy uzależnia powodzenie dalszych negocjacji.

17 sierpnia - Berlin wyraża zgodę na wszystkie warunki sowieckie. Stalin rozkazuje odroczyć rozmowy z Zachodem.

18 sierpnia - Mołotow wysuwa propozycję podpisania tajnego paktu z III Rzeszą. Była to pierwsza zapowiedź tajnego protokołu w sprawie rozbioru Polski, podpisanego w tydzień później na Kremlu.

Hitler gorączkowo naciska na postęp w tajnych rokowaniach ze Stalinem w związku ze zbliżającym się terminem zaatakowania Polski (najpóźniej 1 września).

W trakcie rozmów Ribbentrop wysuwa propozycję swojej wizyty zaraz po 18 sierpnia, zaś Mołotow proponuje datę 26 lub 27. Dla Hitlera jest to termin nie do przyjęcia.

20 sierpnia Hitler wysyła osobistą depeszę do Stalina prosząc o przyśpieszenie terminu.

19 sierpnia w Berlinie podpisany został daleko idący układ handlowy między Niemcami i Rosją.

Apel Hitlera do Stalina robi na tym ostatnim bardzo dodatnie wrażenie (doręczony Mołotowowi 21 sierpnia o godz.15). W dwie godziny później niemieckiemu ambasadorowi w Moskwie doręczono odpowiedź Stalina, zapraszającą Ribbentropa na dzień 23 sierpnia.

Hitler przyjmuje tą odpowiedź z wybuchem radości. Krzyczy: „Teraz mam świat w swojej kieszeni!”

19 sierpnia - ambasador III Rzeszy w Moskwie otrzymuje tekst paktu o nieagresji od Rosjan z dopiskiem, że będzie specjalny protokół dotyczący interesów obu stron.

Stalin uzależnia tym samym podpisanie paktu od wcześniejszego ustalenia, jaka część łupów przypadnie mu w udziale. Zbija to do końca tezę historyków sowieckich, że Rosjanie nie zdawali sobie sprawy, że wspólnie z Hitlerem rozpętali drugą wojnę światową.

19 sierpnia - minister spraw zagranicznych Beck do ambasadora Francji w Warszawie: „Toż to jest nowy rozbiór Polski, który my sami mamy na siebie podpisać, jeżeli my mamy ulec rozbiorowi, to przynajmniej chcemy się bronić. Nie mamy żadnej gwarancji, że Rosjanie wszedłszy na nasze ziemie wschodnie wezmą rzeczywiście udział w wojnie”. Co rzeczywiście nastąpiło tyle, że za zgodą Hitlera, a nie Polski.

19 sierpnia - Stalin do towarzyszy na posiedzeniu Biura Politycznego BP KC KPZR:, „ Jeżeli wyrazimy zgodę na propozycje Anglii i Francji, których misje przebywają właśnie w Moskwie, i z nimi, a nie z Niemcami podpiszemy układ sojuszniczy, Hitler może zrezygnować z napaści na Polskę. Wówczas wojna nie wybuchnie, bowiem Niemcy zaczną szukać jakiejś ugody z Zachodem. Tymczasem dla Związku Sowieckiego wojna jest konieczna i niezbędna, ponieważ w warunkach pokojowych bolszewizm nie jest w stanie opanować krajów Zachodu”.

20 sierpnia - telegram Hitlera do Stalina: „Niemcy powracają do linii politycznej, która była korzystna dla obu państw w minionych stuleciach, zgadzam się na wasz tekst paktu o nieagresji”.

22 sierpnia - przerwano rozmowy angielsko-rosyjskie. Hitler dał lepszą ofertę Stalinowi i wygrał. Celem Anglii i Francji było rozbudowanie, wzmocnienie frontu wschodniego przeciwko Hitlerowi, zaś Stalin chciał, aby zachodnie mocarstwa uznały hegemonię Rosji we wschodniej Europie.

25 sierpnia - sekretarz ambasady niemieckiej w Moskwie Hans-Heinrych Herwartha von Bittenfeld przekazuje treść tajnego protokołu dotyczącego IV rozbioru Polski ambasadorowi USA, wkrótce poznają jego treść Anglicy i Francuzi.

Mimo tej wiedzy Anglicy interweniuje u marszałka Rydza-Śmigłego, aby opóźniał mobilizację wojska.

23 sierpnia w południe - Joachim von Ribbentrop przybywa do Moskwy.

Na lotnisku witają go flagi z sierpem i młotem oraz ze swastyką. W ciągu pierwszego spotkania ustalono szczegóły o podziale Europy wschodniej. W czasie przyjęcia Stalin spontanicznie wznosi historyczny toast:

„Wiem jak bardzo naród niemiecki kocha swego Führera. Dlatego pragnąłbym wypić za jego zdrowie”.

Noc z 23 na 24 sierpnia - na Kremlu zostaje podpisany pakt o nieagresji (ważny na 10 lat). Pakt ten różnił się od innych paktów o nieagresji podpisanych przez Sowiety tym, że nie posiadał klauzuli możliwego unieważnienia, jeśliby jedna z podpisujących stron zaatakowała trzecie państwo. Zawierany był, bowiem z myślą i świadomością o agresji.

Tajny protokół załączony z inicjatywy sowieckiej traktował o udziale Sowietów w łupach i brzmiał następująco:

„ Z okazji podpisania aktu o nieagresji między Rzeszą Niemiecką a ZSRR podpisani pełnomocnicy obu stron poruszyli w ściśle poufnej wymianie zdań sprawę wzajemnego rozgraniczenia sfer interesów obu stron. Wymiana ta doprowadziła do następującego wyniku:

1. Na wypadek przekształcenia terytorialno-politycznego obszaru należącego do państw bałtyckich (Finlandia, Estonia, Łotwa i Litwa), północna granica Litwy tworzy automatycznie granicę sfery interesów niemieckich i ZSRR, przy czym obie strony uznają roszczenie Litwy do terytorium wileńskiego.

2. Na wypadek terytorialno-politycznego przekształcenia terytoriów, należących do państwa polskiego, sfery interesów Niemiec i ZSRR będą rozgraniczone w przybliżeniu przez linię Narew-Wisła-San. Kwestia czy w interesie obu stron uznane będzie za pożądane utrzymanie niepodległego państwa polskiego, zostanie definitywnie zdecydowane dopiero w ciągu dalszego rozwoju wypadków politycznych. W każdym razie oba rządy rozwiążą kwestię tę na drodze przyjacielskiego porozumienia.

3.Jeśli chodzi o południowy wschód Europy, to ze strony rosyjskiej podkreśla się zainteresowanie Besarabią. Ze strony Niemiec stwierdza się zupełnie „desinteressement” odnośnie tego terytorium.

4. Protokół ten traktowany będzie przez obie strony w sposób ściśle tajny”.

Podpisali : za Rząd Rzeszy: J.Ribbentrop,

pełnomocnik Rządu ZSRR: W. Mołotow

Moskwa, 23 sierpnia 1939 r.

Obie strony podjęły specjalne kroki, aby treść specjalnego protokołu nie został upubliczniony. Ribbentrop zażądał od niemieckiego ambasadora w Moskwie, aby wszyscy pracownicy, którzy wiedzieli o protokole zobowiązali się na piśmie do zachowania tajemnicy.

Rosjanie do dziś dostają czkawki, gdy przychodzi im wymówić nazwę tego protokołu twierdząc, że dokumenty dyplomacji niemieckiej zdobyte przez Zachód w Berlinie nie są autentyczne.

Swój udział w ludobójstwie uznają za prowokację.

Putin ogłasza dziś światu, że to Polacy są wszystkiemu winni.

zbrodnia

KŁAMSTWA PUTINA - PAKT DIABŁÓW

niedziela, sierpnia 23, 2015

Z kłamstw Putina jedno uderza w Polskę najsilniej i najbardziej haniebnie. To mianowicie, że sami jesteśmy sobie winni paktu Stalin-Hitler. Właśnie mija 76 lat od zawarcia przez III Rzeszę i Związek Sowiecki czwartego rozbioru Polski.

23 sierpnia 1939 roku, tuż po podpisaniu paktu Ribbentrop-Mołotow w Moskwie, Józef Stalin wzniósł toast za zdrowie Adolfa Hitlera. Ci „serdeczni przyjaciele” i najbardziej zaciekli wrogowie nigdy się nie spotkali. Połączyła ich nienawiść do Polski. Pakt składał się zaledwie z 280 słów i kosztował życie 50 milionów ludzi.

Według pamiętników dyplomaty amerykańskiego Charlesa Bohlena treść tajnego protokołu była znana rządowi Stanów Zjednoczonych nazajutrz po jego zawarciu. O tajnej treści traktatu Amerykanie natychmiast powiadomili Brytyjczyków, ci z kolei – Francuzów. Zresztą Francuzi uzyskali je wcześniej z innego źródła, przekazał je do Paryża ambasador w Berlinie Robert Coulondre.

Jednak ani Brytyjczycy, ani Francuzi nie przekazali Polsce żadnych posiadanych informacji o pakcie, pomimo wiążących ich z Polską układów sojuszniczych.

Na Zachodzie dla celów propagandowych właściwie o nim zapomniano, bo „dotyczył państw, które były daleko”. Dopiero teraz, po upływie trzech pokoleń (licząc, że jedno pokolenie trwa ćwierć wieku) próbuje się naprawić tę niegodziwość.

Ukazała się właśnie interesująca, świetnie udokumentowana książka brytyjskiego historyka Rogera Moorhouse'a „Pakt diabłów”.

Pakt nie miał znaczenia dla Zachodu, mimo że powinien je mieć. Pakt zaburzał ogólną opinię Zachodu o reżimie stalinowskim. Po 1941 roku i zawarciu sojuszu ze Stalinem pakt ten wygodnie zapomniano. Z kolei po wojnie wiedza o tym porozumieniu była moralnie niewygodna. Okazałoby się bowiem, że alianci do grona przyjaciół włączyli tego, który dokonał ludobójstwa.

Premier W. Brytanii Winston Churchill zamykał usta tym polskim generałom i politykom rządu londyńskiego, którzy próbowali ujawniać prawdę o pakcie Hitler-Stalin i zbrodni katyńskiej.

Motywacją Stalina do zawarcia paktu z Hitlerem było skorzystanie z powstałego chaosu dla własnych interesów – wyjaśnia historyk . Kierował się podobną logiką, jak Lenin w czasie I wojny światowej, kiedy chaos w Europie umożliwił komunistom przejęcie władzy w Rosji. Stalin miał nadzieję, że chaos podczas II wojny światowej pozwoli mu doprowadzić do zwycięstwa komunizmu w całej Europie.

Autor książki "Pakt diabłów" Roger Moorhouse w jednym z wywiadów wyjaśnia, że archiwa brytyjskie dotyczące tego okresu do niedawna były zamknięte, więc nie było dostępu do informacji na ten temat. Teraz być może będzie się to zmieniało i będziemy wiedzieć więcej. Ale pod warunkiem, że również Rosja otworzy archiwa.

Trudno podzielać tę nadzieję. Dopóki na Kremlu będzie się utrzymywał Putin, jako gorący i wierny spadkobierca stalinowskich kłamstw, nie dopuści on do otwarcia rosyjskich archiwów.

W jednym z wywiadów Moorhouse powiedział: „Myślę, że Putin nie do końca gra kartą Ribbentrop-Mołotow, ale zarazem jest on uwięziony w starej sowieckiej narracji: widzi świat zewnętrzny jako jednolicie wrogi Rosji i nie może pozwolić na żadną krytykę polityki Stalina lub radzieckich występków. Również wspominając dziś o pakcie, stara się go usprawiedliwić. Ciągle zbija sąsiadów z tropu i budzi powszechny strach.”

Roger Moorhouse jest brytyjskim historykiem, o którym Norman Davies powiedział, że „nikt nie jest lepiej przygotowany do odkrywania ponurych konsekwencji paktu Ribbentrop-Mołotow”. Szerzej temat podjął A.Cissowski (Twitter).

W 2006 r. ukazała się jego praca pt. „Polowanie na Hitlera", w 2010 - „Stolica Hitlera”. Kilka dni temu nakładem wydawnictwa ZNAK - ukazał się „Pakt diabłów”.

zbrodnia

NIENAWIŚĆ - RESENTYMENTY

poniedziałek, sierpnia 10, 2015

Mistrzowie akademiccy, u których pobierałem nauki, profesorowie Aleksander Gieysztor i Jerzy Kłoczowski, zwłaszcza zaś mój mistrz Stanisław Herbst uczyli integralnego spojrzenia na dzieje, na przestrzeń historyczną.

Często nawet najdrobniejsze wydarzenie może przynieść daleko idące skutki. Bywa i odwrotnie, ma miejsce coś niezwykłego, dajmy na to wybuchła wojna międzysąsiedzka, i oto po latach okazuje się, że nie pozostawiła po sobie śladu, nie wpłynęła na dalszy bieg wydarzeń. Aby zrozumieć nasze czasy, warto sięgać wstecz.

I tak np. antysemityzm, który w postaci ludobójczej wybuchł za hitleryzmu, tlił się przez wieki, to narastał, to słabł, to znowu wybuchał z całą siłą. Jest takie zjawisko w dziejach, które nazywa się resentyment (pisał o nim Marc Ferro - francuski historyk, ur. 1924 r., związany z pismem „Annales”, dyrektor Ecole des Hautes Etudes en Sociales, w pracy pt.„Resentyment w historii. Zrozumieć nasze czasy”).

Pojęcie to definiuje się je jako niezadowolenie, niechęć, uraza. Teorię resentymentu sformułował niemiecki filozof Fryderyk Nietzsche. W filozofii Nietzschego resentyment jest cechą charakterystyczną moralności niewolniczej. Wiąże się z urazą wobec świata, żalem do życia, które nie spełnia oczekiwań.

Moralność niewolnicza jest reaktywna, gdyż za dobre uznaje własne cnoty moralne, a za złe cnoty, których nie może osiągnąć.

Pojęcie resentymentu często jest ilustrowane znaną bajką Ezopa o lisie i kwaśnych winogronach. Lis, który nie zdołał dosięgnąć winogron, odchodzi mówiąc, że i tak były kwaśne.

Przyjąć można, że resentyment to niezadowolenie, niechęć do kogoś, przechowywana w pamięci po doznaniu krzywdy, przykrości, nieszczęścia itp.

Ale również resentymenty rodziły i rodzą się z nienawiści, z ubzduranych stereotypów.

Resentymentami kierowali się czy nadal kierują się antysemici, przypisujący Żydom wszelkie możliwe złe cechy: chciwość, pazerność, wyobcowanie i wiele innych najgorszych pod słońcem zarzutów.

Wypisz wymaluj podobnymi narzędziami kierują się np. zapiekli ateiści. Kto nie z nimi – ten jest umysłowo niedorozwinięty, kto wyznaje wiarę chrześcijańską czy inną – ten jest zacofany i z pewnością jest fanatykiem, dla którego w nowoczesnym świecie nie ma miejsca.

Patrząc na dzieje tego świata widać, że fortuna kołem się toczy.

Zanim Konstantyn I Wielki przeszedł na chrześcijaństwo ( początek 4 wieku), chrześcijanie byli nieludzko prześladowani. Chrześcijanie a także Żydzi formalnie nie byli zresztą karani za wiarę. Ale sposób zawsze się znajdzie. Byli karani za to, że nie w pełni uczestniczyli w życiu społecznym, ponieważ odmawiali składania ofiar ku czci cesarza i oficjalnych bogów.

Zmiana nastąpiła z chwilą przejścia cesarstwa na wiarę chrześcijańską. Teraz zaczęło się polowanie na nie – chrześcijan. W miarę jak rosła potęga Kościoła – nasilała się nienawiść do inaczej wierzących i myślących, aż wreszcie zaczęto na stosach palić „swoich”.

We Francji król Ludwik IX, zwany Świętym w tych słowa zwrócił się do Joinville`a: „Gdyby jakiś świecki usłyszał, że Żyd złorzeczy na wiarę chrześcijańską, powinien jej bronić, zatapiając ostrze miecza w piersi wroga tak głęboko, jak tylko się da”.

Za czas jakiś Erazm z Rotterdamu nie przesadził ani jednym słowem, gdy zapisał: „Jeśli nienawiść do Żydów wystarczy do tego, by być dobrym chrześcijaninem, to wszyscy jesteśmy dobrymi chrześcijanami”.

Obecnie jesteśmy świadkami nowego rozdania nienawiści i mordowania inaczej wierzących.

Państwo Islamskie sieje nienawiść do chrześcijan i Żydów oraz morduje niewinnych. Skala tych mordów rośnie z dnia na dzień.

Nie łudźmy się – dotrą i do nas. Nie uspakajajmy się, że nie leżymy na ich szlaku.

Nienawiść zawsze znajdzie drogę. Pewnego dnia dotrą także nad Wisłę.

Kresy

RZEŹ LUDOBÓJCZA

sobota, lipca 11, 2015

Jerzy Klechta

TERRORYZM - OD CEZARA DO PARYŻA

ANEKS - DOTYCZY IV ROZBIORU POLSKI

KŁAMSTWA PUTINA - PAKT DIABŁÓW

NIENAWIŚĆ - RESENTYMENTY

RZEŹ LUDOBÓJCZA

O Mnie

POLECANA KSIĄŻKA

Popularne wpisy

Archiwum Bloga

Etykiety