Jerzy Klechta: przegrani

GŁUPIEJEMY

czwartek, października 22, 2015

Polacy toczą bój na całej linii. Jedni walczą z drugimi. Bywa, że w ważnej sprawie. Ale całkowicie zapominają o tym, co jest glebą, ziarnem, solą ziemi ojczystej. Jest nią wiedza.

Ale wiedza o świecie i życiu, to nie tylko umiejętność poruszania się w wąskim temacie machin korporacyjnych, w których jednostka znaczy tyle co nic, spełnia funkcję trybiku, który często bywa z dnia na dzień wyrzucany na bruk bezrobotnych. I wówczas król okazuje sią nagi.

Wąska, ograniczająca się do wykonywania zawodu wiedza przydaje się w życiu na krótką metę. Najpożyteczniejszą wiedzę poznaje się dzięki czytaniu książek. Plasujemy się pod tym względem na jednym z ostatnich miejsc w Europie. Po prostu nie czytamy. Polacy utworzyli wielką armię analfabetów XXI wieku.

A zatem Polacy - skoro nie czytają książek - głupieją.

To co wiedzą o świecie płynie głównie z oglądania telewizji i „lektury” sensacyjnych ochłapów w Internecie. Bo nawet z niego nie zawsze potrafią mądrze korzystać. Jednorazowy kontakt w ciągu roku deklaruje niespełna 40% Polaków, przy czym książkę zdefiniowano bardzo szeroko. Włączono w to albumy, poradniki, encyklopedie, słowniki, książki kucharskie i poradniki działkowca także książki w formie elektronicznej. Pominięto „lekturę” pozycji pornograficznych. Za przeczytanie książki uznano także tych, którzy zapoznali się co najmniej z trzystronicowym tekstem.

Spadek zainteresowania książkami zaznacza się szczególnie silnie wśród nastolatków oraz - co ciekawe - wśród osób, które wyższe wykształcenie zdobyli w ostatnich latach. Najmłodsi wykazują tendencję do tego, by nie czytać książek w całości.

Najwyżej na drabince czytających książki plasuje się płeć piękna. Gdy badanych poproszono o wskazanie motywów, dla których sięgnęli po czytaną książkę, kobiety częściej niż mężczyźni wskazywały relaks i rozrywkę, mężczyźni zaś częściej niż czytelniczki preferowali lektury dotyczące ich potrzeb zawodowych.

Najwięcej czyta się w wielkich miastach, najmniej na wsi. Do lektury e-booków kiedykolwiek w życiu przyznaje się 7% badanych, a do słuchania audiobooka – 6%.

Ale generalnie Polacy nie czytają. W Europie najlepiej rozwija się czytelnictwo we Francji, Czechach, Niemczech, Anglii, Hiszpanii i krajach Skandynawskich.

W Polsce 53% spośród osób, które zadeklarowały, iż nie przeczytały żadnej książki w ciągu ostatnich 12 miesięcy, nigdy nie czytało książek, bądź czytało je wyłącznie w szkole. I nie widzą w tym żadnego problemu.

Wtórny analfabetyzm – oto co nas czeka. Czyli narodowa klęska.

przegrani

OŚMIESZANIE I ŻÓŁĆ

środa, lipca 29, 2015

Jedno i drugie maszeruje obok siebie, rozlewa się po kraju. Z ust polityków, z ust pewnego profesora filozofa – wroga ludzi wierzących i innego profesora – bulwersującego antysemity( podążają ramię w ramię) leje się żółć. Jeden warczy na drugiego. Opluwanie stało się najprostszą drogą do „sławy”.

Włoski filozof i pisarz Umberto Eco na stare lata uznał ze smutkiem, że wielkiej sławy nie osiągnął. Gdyby jednak podczas jakiejś wypowiedzi telewizyjnej „na żywo” zdjął spodnie i pokazał swoje przyrodzenie, wówczas pokazywano by go przez kilka dnia we wszystkich światowych kanałach telewizyjnych.

Ośmieszanie, opluwanie i pokazywanie ludziom gołego tyłka, za przeproszeniem – to dwie strony tego samego medalu, to droga do medialnej popularności i byle jakiej sławy.

Zwykle towarzyszy temu nienawiść do inaczej myślących, inaczej kochających, inaczej wierzących, inaczej się ubierających itp. Jest to, krócej mówiąc, nienawiść człowieka do człowieka. I ta właśnie droga ma prowadzić sukcesu.

Tej ogólnonarodowej żółci, od Bałtyku po Tatry mamy jednak po same uszy. To nie jest walka na miecze. Żeby! Wówczas mówilibyśmy, że mamy do czynienia z rycerzami. A choćby była to walka na noże. Można byłoby wówczas mówić o łobuzach spod ciemnej gwiazdy. Ależ skąd!

Tym razem walka toczy się o wszystko czyli o to, kto będzie rządził krajem. Oni czy my. Tamci czy owi. Jedni czy drudzy.

Ten bój na śmierć i życie toczą jeden przez drugiego. Jedna przez drugą. Bój to nie jest ich pierwszy. Jest to bój naszej chorej klasy politycznej. Wszystkich ze wszystkimi.

Naród domaga się zmian na lepsze. Kogo na kogo? Oto jest pytanie! Złego na gorszego czy gorszego na jeszcze bardziej złego?

I tak oto znaleźliśmy się na rozstaju. A wokół szambo i żółć. Zatem rada dla niewtajemniczonych. Omijajcie szamba. Na wszelki wypadek. Wpaść w nie można choćby przez nieuwagę. Wyjście z niego - trud to nie mały.

Demokracja

ANI EUFORIA, ANI ROZPACZ

wtorek, maja 26, 2015

Nie podzielam stanu ducha i umysłu jednych ani jednych, ani drugich. Czyli ani nastrojów tych, którzy w zwycięstwie Andrzeja Dudy widzą drogę do cudu nad Wisłą, ani sceptycyzmu, trwogi zwolenników Bronisława Komorowskiego, którym wydaje się, że dojdzie do krachu.

Co nie znaczy, że należy naśladować piłkarskich kibiców, którzy nawet po przegranym meczu wołają: „nic się nie stało, nic się nie stało”. Stało się, jak się stało. Taka jest demokracja. Dla jednych bolesna, dla drugich pełna radości. A teraz do rzeczy.

Euforia wyborców opcji pisowskiej będzie uzasadniona, jeśli wygrają wybory powszechne, co jest zresztą całkiem realne. Dopiero wówczas będą mogli mówić o pełnym sukcesie. Tak jak liberałowie z PO i ich sojusznicy będą musieli mówić o całkowitej klęsce, jeśli dostaną łupnia jesienią.

Póki co wybory prezydenckie wygrał ten, który podczas kampanii był lepszy. Nawet jeśli przyjmie się, że nie znokautował rywala, to jednak przewagę osiągnął wystarczająco zadawalającą.

Osłabianie tego zwycięstwa analizą wyników głosowania jego zwolenników, podkreślanie, że zdobył głosy głównie mieszkańców Polski wschodniej (klerykalna wieś) i uwypuklanie faktu, że z kretesem przegrał w Warszawie (wiadomo rzecz stolica), nie ma nic do rzeczy.

Taki jest nasz kraj. Zresztą „ciemny” chłop nie tak znowu wiele się różni od mieszkańca Warszawy (inteligencja w niej na wymarciu, dominują przybysze różnej proweniencji, także chłopo-podobnej).

Oczywiście mogą niepokoić obietnice składane podczas kampanii wyborczej przez p. Dudę. Naobiecywał złote góry, lud to kupił, ale kto nie lubi słuchać obietnic, nawet jeśli są wzięte z sufitu. Ekonomiści niemieccy i francuscy skomentowali, że gdyby to, co naobiecywał Duda chciano zrealizować w ich krajach, doszło by tam do finansowej i ekonomicznej zapaści.

Nawet jeśli przyjąć, że jako prezydent Andrzej Duda uprze się i będzie chciał obniżyć wiek emerytalny i w rożny inny sposób zechce uszczuplić kasę państwową, nawet gdyby chciał zrealizować tak szalone pomysły, jak wykupywanie banków zagranicznych, to nie będzie dysponował odpowiednimi do tego instrumentami. Król bowiem jest nagi.

W Rzeczpospolitej prezydent może dużo. Ale tak mądrze skonstruowana jest polska demokracja, że prezydent Rzeczpospolitej nie jest sternikiem, który według własnego widzi mi się może dowolnie rządzić państwem. W istocie to rządzić w ogóle nie może.

Od tego jest rząd. A od przyjmowania ustaw jest parlament. Prezydent ma reprezentować, ma być zwierzchnikiem sił zbrojnych, może to i owo zawetować, odwołać się do Trybunału Konstytucyjnego, może kłaść kłody pod nogi, ale Ojczyzny nie przewróci.

Andrzej Duda wystąpił z PiS-u. Zamanifestował, że będzie prezydentem wszystkich Polaków. Podobnie postąpił Bolesław Komorowski. Tak postępowali inni. Najczęściej jest to zasłona dymna. Można nie nosić legitymacji partyjnej w kieszeni, ale sercem być z nią na złe i dobre. I w tym sojuszu czyha niebezpieczeństwo.

Wybory parlamentarne będą dla Polski wielkim wyzwaniem.

„Jednowładztwo”- często bywa zagrożeniem. Jest wygodne dla rządzących. Niepokojące dla całej reszty.

Jerzy Klechta

GŁUPIEJEMY

OŚMIESZANIE I ŻÓŁĆ

ANI EUFORIA, ANI ROZPACZ

O Mnie

POLECANA KSIĄŻKA

Popularne wpisy

Archiwum Bloga

Etykiety